پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

ابیات پراکنده

شمارهٔ ۱۶۱

باغ ملک آمد طری از رشحهٔ کلک وزیر

زان که افشک می‌کند مر باغ و بستان را طری

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۱۶۳نیل دمنده تویی به گاه عطیت
  2. شمارهٔ ۱۶۴مرا با تو بدین باب تاب نیست
  3. شمارهٔ ۱۶۵آهو ز تنگ کوه بیامد به دشت و راغ
  4. شمارهٔ ۱۶۶از خر و پالیک آن جای رسیدم که همی
  5. شمارهٔ ۱۶۷جهانا، همانا کزین بی‌گناهی
  6. شمارهٔ ۱۶۸به جمله خواهم یک ماهه بوسه از تو، بتا
  7. شمارهٔ ۱۶۹ای آن که من از عشق تو اندر جگر خویش
  8. شمارهٔ ۱۷۰ازو بی اندهی بگزین و شادی با تن آسانی
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.