پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۱۵۳ایا خورشید سالاران گیتی
  2. شمارهٔ ۱۵۴گه ارمنده‌ای و گه ارغنده‌ای
  3. شمارهٔ ۱۵۵مهر جویی ز من و بی مهری
  4. شمارهٔ ۱۵۶بر تو رسیده بهر دل تنگ چاره‌ای
  5. شمارهٔ ۱۵۷گه در آن کندز بلند نشین
  6. شمارهٔ ۱۵۸کار بوسه چو آب خوردن شور
  7. شمارهٔ ۱۵۹بتا، نخواهم گفتن تمام مدح ترا
  8. شمارهٔ ۱۶۰من کنم پیش تو دهان پر باد
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.