پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

ابیات پراکنده

شمارهٔ ۱۴۷

خوش آن نبیذ غارجی با دوستان یکدله

گیتی به آرام اندرون، مجلس به بانگ و ولوله

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۱۴۹ای بار خدای، ای نگار فتنه
  2. شمارهٔ ۱۵۰بزرگان جهان چون بند گردن
  3. شمارهٔ ۱۵۱زلفینک او نهاده دارد
  4. شمارهٔ ۱۵۲ندارد میل فرزانه به فرزند و به زن هرگز
  5. شمارهٔ ۱۵۳ایا خورشید سالاران گیتی
  6. شمارهٔ ۱۵۴گه ارمنده‌ای و گه ارغنده‌ای
  7. شمارهٔ ۱۵۵مهر جویی ز من و بی مهری
  8. شمارهٔ ۱۵۶بر تو رسیده بهر دل تنگ چاره‌ای
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.