پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۸۸خشک کلب سگ و بتفوز سگ
  2. شمارهٔ ۸۹چو هامون دشمنانت پست بادند
  3. شمارهٔ ۹۰یار بادت توفیق، روزبهی با تو رفیق
  4. شمارهٔ ۹۱ای شاه نبی سیرت، ایمان تو محکم
  5. شمارهٔ ۹۲لبت سیب بهشت و من محتاج
  6. شمارهٔ ۹۳چرا همی نچمم؟ تا چرا کند تن من
  7. شمارهٔ ۹۴گر کند یاریی مرا به غم عشق آن صنم
  8. شمارهٔ ۹۵تا درگه او یابی مگذر به در کس
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.