پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۹۲لبت سیب بهشت و من محتاج
  2. شمارهٔ ۹۳چرا همی نچمم؟ تا چرا کند تن من
  3. شمارهٔ ۹۴گر کند یاریی مرا به غم عشق آن صنم
  4. شمارهٔ ۹۵تا درگه او یابی مگذر به در کس
  5. شمارهٔ ۹۶بام‌ها را فرسب خرد کنی
  6. شمارهٔ ۹۷بر رخ هزار زهرهٔ ثامور برشکفت
  7. شمارهٔ ۹۸آرزومند آن شده تو به گور
  8. شمارهٔ ۹۹هنوز با منی و از نهیب رفتن تو
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.