پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۱۰۰من بدان آمدم به خدمت تو
  2. شمارهٔ ۱۰۱داری مرا بدان که فراز آیم
  3. شمارهٔ ۱۰۲چون برگ لاله بوده‌ام و اکنون
  4. شمارهٔ ۱۰۳سرو بودیم چندگاه بلند
  5. شمارهٔ ۱۰۴بت پرستی گرفته ایم همه
  6. شمارهٔ ۱۰۵کنه را در چراغ کرد سبک
  7. شمارهٔ ۱۰۶یکی آلوده‌ای باشد، که شهری را ببالاید
  8. شمارهٔ ۱۰۷گر همه نعمت یک روز به ما بخشد
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.