شمارهٔ ۹۹

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۰۱داری مرا بدان که فراز آیم
2. شمارهٔ ۱۰۲چون برگ لاله بوده‌ام و اکنون
3. شمارهٔ ۱۰۳سرو بودیم چندگاه بلند
4. شمارهٔ ۱۰۴بت پرستی گرفته ایم همه
5. شمارهٔ ۱۰۵کنه را در چراغ کرد سبک
6. شمارهٔ ۱۰۶یکی آلوده‌ای باشد، که شهری را ببالاید
7. شمارهٔ ۱۰۷گر همه نعمت یک روز به ما بخشد
8. شمارهٔ ۱۰۸گر کس بودی که زی توام بفگندی