پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

ابیات پراکنده

شمارهٔ ۸۴

با دو سه بوسه رها کن این دل از درد خناک

تا به من احسانت باشد، احسن الله جزاک

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۸۶بس عزیزم، بس گرامی، شاد باش
  2. شمارهٔ ۸۷یک به یک از در درآمد آن نگار
  3. شمارهٔ ۸۸خشک کلب سگ و بتفوز سگ
  4. شمارهٔ ۸۹چو هامون دشمنانت پست بادند
  5. شمارهٔ ۹۰یار بادت توفیق، روزبهی با تو رفیق
  6. شمارهٔ ۹۱ای شاه نبی سیرت، ایمان تو محکم
  7. شمارهٔ ۹۲لبت سیب بهشت و من محتاج
  8. شمارهٔ ۹۳چرا همی نچمم؟ تا چرا کند تن من
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.