فهرست اشعار
- شمارهٔ ۲۴۱ ته زلفْ ره خدا حَبْل المَتینْ بساته
- شمارهٔ ۲۴۲ ته صورتْ ره یکتا لَیْلِ سو بساته
- شمارهٔ ۲۴۳ ته زلفْ ره خدا لامْ اَلفْ لا بساته
- شمارهٔ ۲۴۴ کمینْ شُوئه که جَورْ نَکشیمْ اما ته؟
- شمارهٔ ۲۴۵ هر گاه که بُناگوش بَکشی کَمُون ته
- شمارهٔ ۲۴۶ زلْفِ گلمْ که حَبَلُ الْمَتینِ یٰاره
- شمارهٔ ۲۴۷ امیر گنه: بَسُوتمهْ چه سُوته دٰارهْ
- شمارهٔ ۲۴۸ خراکْ نَپرْسنی وُ مه حٰالِ زٰارهْ
- شمارهٔ ۲۴۹ تَرْسمهْ بنایِ اَجْلْ ره دیاره
- شمارهٔ ۲۵۰ زمونهْ مره هَرْ دَمْ کشاکش گیره
- شمارهٔ ۲۵۱ منْ اونْ طفلْ ره مُونّمهْ که مار بمیره
- شمارهٔ ۲۵۲ یاری نَکردی، جُزْ ره مه جٰا چه گیتی؟
- شمارهٔ ۲۵۳ دیروزْ بَشیمهْ دوستِ دریچه وابی
- شمارهٔ ۲۵۴ ته دولت و ته سعادتِ صراحی
- شمارهٔ ۲۵۵ تا ته قلمِ قُدرتْ، به ساعد دایی
- شمارهٔ ۲۵۶ سوگندْ خرمه دوستْ، ته دْ چشَ سیاهی
- شمارهٔ ۲۵۷ امیر گنه: مه غنچه‌ی نوویهاری
- شمارهٔ ۲۵۸ دِ جا عشرتْ بو، چنگ و صدای نایی
- شمارهٔ ۲۵۹ کَمنّه مشک و عنبر، عَرقْ گلویی
- شمارهٔ ۲۶۰ سی داغْ به منه دلْ دَره ته ابرویی
- شمارهٔ ۲۶۱ شاهْ نیشته، شرابْ خرْنه به جامِ شاهی
- شمارهٔ ۲۶۲ سَرْ ره بَشسّی، زُلْفُونْره غیشْ بساتی
- شمارهٔ ۲۶۳ چَنّه هامجِمْ ته سره‌یِ دیاری
- شمارهٔ ۲۶۴ دلْ دارْمه یکی، کُورهْ پرْ آتش بویی
- شمارهٔ ۲۶۵ زَمونه مرهْ هَرْدَمْ کشاکَشْ بویی
- شمارهٔ ۲۶۶ اَیْ خُویِ خمارْ ته سَرْ به بالشْ بویی
- شمارهٔ ۲۶۷ یک وَلْگِ گل، گو به باغِ تهْ نَوویی
- شمارهٔ ۲۶۸ امیر گنه: هر کَسْ به دَنی دَوُویی
- شمارهٔ ۲۶۹ هرگز سخنِ کَسْ به کَسْ یار نُوویی
- شمارهٔ ۲۷۰ انشالله اَلمْ نَوینمْ ته هَلی و شکُوبی
- شمارهٔ ۲۷۱ دْسیُو سوارْ دیمه کنارِ رویی
- شمارهٔ ۲۷۲ ویهارْ دَرْآمو، می‌نسیم دَرْآیی
- شمارهٔ ۲۷۳ اَرْ تَختِ سُلَیْمُونْ به منْ هادنْ جایی،
- شمارهٔ ۲۷۴ گلِ وَلگْ ته جا گَرْ هاکنهْ نخاری
- شمارهٔ ۲۷۵ خوبون و خجیرونْ دیمه بیشماری
- شمارهٔ ۲۷۶ ابْر رهْ دیمه شَمسْ ره دَپیتْ چادرْ خویشی
- شمارهٔ ۲۷۷ امیر گنه: عاشقمهْ گلاله خویشی
- شمارهٔ ۲۷۸ ای شیرینْ زبونْ، نازکْ رفتار، چه کیشی؟
- شمارهٔ ۲۷۹ بَکُوشته مره ته کجکِ یکدوشی
- شمارهٔ ۲۸۰ مه مَثل به اونْ یارْ بَوُوئنْ به خویشی
- شمارهٔ ۲۸۱ امیر گنه: عاشقمهْ علی دوستی
- شمارهٔ ۲۸۲ تو شیرین‌تر اَز قندی، بلکه نواتی
- شمارهٔ ۲۸۳ امیر گنه: حَیرونمهْ، نیه حیاتی
- شمارهٔ ۲۸۴ حاشا که تنه ندیینْ طاقتْ بُویی
- شمارهٔ ۲۸۵ خارهْ چشمِ یارْ، خو بکردهْ آیی وی
- شمارهٔ ۲۸۶ سَرْ رهْ بشسّی، زلفْ ره برُو بساتی
- شمارهٔ ۲۸۷ یُوسف صفتْ چاهِ بنْ مأوا بساتی
- شمارهٔ ۲۸۸ اونْ روزِ اَزلْ که بنای دَنی بی،
- شمارهٔ ۲۸۹ امیر گنه: دستِ فَلک وایی وایی!
- شمارهٔ ۲۹۰ پشمالی وشکومه ته شروبره مایی
- شمارهٔ ۲۹۱ چکنْ چکنْ چیرهْ عَرقْ یا گلُویی؟
- شمارهٔ ۲۹۲ امیر گنه: این ره که دَنی بکاشتی
- شمارهٔ ۲۹۳ زنگی دیمه که سرچشمه‌ی حیات بویی
- شمارهٔ ۲۹۴ امیر گنه: که تو خجیرونِ شاهی
- شمارهٔ ۲۹۵ نَدوُمّه منی قالب بساتنْ چی بی؟
متن اشعار به نقل از گنجور.