پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۲۶۷

یک وَلْگِ گل، گو به باغِ تهْ نَوویی

یکی قطرهْ اُو چی کَمْ بَوّه درْیُویی؟

امیر گنه: این دَرْدْ به دلْ چُونْ دَوُویی

نالشْ کمّه که کُوکْ نَکردْ بوئه کویی

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۲۶۹هرگز سخنِ کَسْ به کَسْ یار نُوویی
  2. شمارهٔ ۲۷۰انشالله اَلمْ نَوینمْ ته هَلی و شکُوبی
  3. شمارهٔ ۲۷۱دْسیُو سوارْ دیمه کنارِ رویی
  4. شمارهٔ ۲۷۲ویهارْ دَرْآمو، می‌نسیم دَرْآیی
  5. شمارهٔ ۲۷۳اَرْ تَختِ سُلَیْمُونْ به منْ هادنْ جایی،
  6. شمارهٔ ۲۷۴گلِ وَلگْ ته جا گَرْ هاکنهْ نخاری
  7. شمارهٔ ۲۷۵خوبون و خجیرونْ دیمه بیشماری
  8. شمارهٔ ۲۷۶ابْر رهْ دیمه شَمسْ ره دَپیتْ چادرْ خویشی
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.