امیر پازواری
شمارهٔ ۲۷۶
ابْر رهْ دیمه شَمسْ ره دَپیتْ چادرْ خویشی
لَیْلْ ره دیمهْ باگِلْ ریجِنْ شهْ وَرْ کیشی
اُویی ظُلماتْ دیمهْ غزیره خویشی
همینْ گتْمه مه جانْ، مرهْ بَیتهْ پیشی
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۲۷۸ای شیرینْ زبونْ، نازکْ رفتار، چه کیشی؟
- شمارهٔ ۲۷۹بَکُوشته مره ته کجکِ یکدوشی
- شمارهٔ ۲۸۰مه مَثل به اونْ یارْ بَوُوئنْ به خویشی
- شمارهٔ ۲۸۱امیر گنه: عاشقمهْ علی دوستی
- شمارهٔ ۲۸۲تو شیرین‌تر اَز قندی، بلکه نواتی
- شمارهٔ ۲۸۳امیر گنه: حَیرونمهْ، نیه حیاتی
- شمارهٔ ۲۸۴حاشا که تنه ندیینْ طاقتْ بُویی
- شمارهٔ ۲۸۵خارهْ چشمِ یارْ، خو بکردهْ آیی وی
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.