پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۲۷۷

امیر گنه: عاشقمهْ گلاله خویشی

خو بَکردهْ مه دْ چشْ به نوش و نیشی

دُونّی که منه سوته دلْرهْ چه نیشی

رقیبه که نیشته یارِ خستهْ پیشی

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۲۷۹بَکُوشته مره ته کجکِ یکدوشی
  2. شمارهٔ ۲۸۰مه مَثل به اونْ یارْ بَوُوئنْ به خویشی
  3. شمارهٔ ۲۸۱امیر گنه: عاشقمهْ علی دوستی
  4. شمارهٔ ۲۸۲تو شیرین‌تر اَز قندی، بلکه نواتی
  5. شمارهٔ ۲۸۳امیر گنه: حَیرونمهْ، نیه حیاتی
  6. شمارهٔ ۲۸۴حاشا که تنه ندیینْ طاقتْ بُویی
  7. شمارهٔ ۲۸۵خارهْ چشمِ یارْ، خو بکردهْ آیی وی
  8. شمارهٔ ۲۸۶سَرْ رهْ بشسّی، زلفْ ره برُو بساتی
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.