امیر پازواری
شمارهٔ ۲۸۲
تو شیرین‌تر اَز قندی، بلکه نواتی
پَری وَچوبی یا که آدمی زاتی؟
اونْ سرخهْ گِلْ اُو رهْ دیمْ شهْ دْ پاتی
مره عنبرینْاُو وَرْ رسوا بسٰاتی
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۲۸۴حاشا که تنه ندیینْ طاقتْ بُویی
- شمارهٔ ۲۸۵خارهْ چشمِ یارْ، خو بکردهْ آیی وی
- شمارهٔ ۲۸۶سَرْ رهْ بشسّی، زلفْ ره برُو بساتی
- شمارهٔ ۲۸۷یُوسف صفتْ چاهِ بنْ مأوا بساتی
- شمارهٔ ۲۸۸اونْ روزِ اَزلْ که بنای دَنی بی،
- شمارهٔ ۲۸۹امیر گنه: دستِ فَلک وایی وایی!
- شمارهٔ ۲۹۰پشمالی وشکومه ته شروبره مایی
- شمارهٔ ۲۹۱چکنْ چکنْ چیرهْ عَرقْ یا گلُویی؟
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.