امیر پازواری
شمارهٔ ۲۴۸
خراکْ نَپرْسنی وُ مه حٰالِ زٰارهْ
گِلْ دَسّه، دلْ بی‌تو قرار ندارهْ
ته جٰادُوئهْ چشْ که فتنهْ سَرْدارهْ
یارَبّ که ترهْ ایزدْ نگاهْ بدارهْ
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۲۵۰زمونهْ مره هَرْ دَمْ کشاکش گیره
- شمارهٔ ۲۵۱منْ اونْ طفلْ ره مُونّمهْ که مار بمیره
- شمارهٔ ۲۵۲یاری نَکردی، جُزْ ره مه جٰا چه گیتی؟
- شمارهٔ ۲۵۳دیروزْ بَشیمهْ دوستِ دریچه وابی
- شمارهٔ ۲۵۴ته دولت و ته سعادتِ صراحی
- شمارهٔ ۲۵۵تا ته قلمِ قُدرتْ، به ساعد دایی
- شمارهٔ ۲۵۶سوگندْ خرمه دوستْ، ته دْ چشَ سیاهی
- شمارهٔ ۲۵۷امیر گنه: مه غنچه‌ی نوویهاری
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.