امیر پازواری
شمارهٔ ۲۵۰
زمونهْ مره هَرْ دَمْ کشاکش گیره
گاهی به خشی، گاهی به ناخش گیره
امیر گنه: این‌کار به فلک خش گیره؟
منْ زندهْ بوئمْ، دوستْ لَحَدْ ره کَشْ گیره
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۲۵۲یاری نَکردی، جُزْ ره مه جٰا چه گیتی؟
- شمارهٔ ۲۵۳دیروزْ بَشیمهْ دوستِ دریچه وابی
- شمارهٔ ۲۵۴ته دولت و ته سعادتِ صراحی
- شمارهٔ ۲۵۵تا ته قلمِ قُدرتْ، به ساعد دایی
- شمارهٔ ۲۵۶سوگندْ خرمه دوستْ، ته دْ چشَ سیاهی
- شمارهٔ ۲۵۷امیر گنه: مه غنچه‌ی نوویهاری
- شمارهٔ ۲۵۸دِ جا عشرتْ بو، چنگ و صدای نایی
- شمارهٔ ۲۵۹کَمنّه مشک و عنبر، عَرقْ گلویی
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.