پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۲۵۷

امیر گنه: مه غنچه‌ی نوویهاری

دَپیتهْ گِل دلهْ مشکِ تتاری

زنگی به گِلِ سَرْ کنّهْ دادهْ داری

نهْلْنه، ته وَرْ کنمْ بیقراری

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۲۵۹کَمنّه مشک و عنبر، عَرقْ گلویی
  2. شمارهٔ ۲۶۰سی داغْ به منه دلْ دَره ته ابرویی
  3. شمارهٔ ۲۶۱شاهْ نیشته، شرابْ خرْنه به جامِ شاهی
  4. شمارهٔ ۲۶۲سَرْ ره بَشسّی، زُلْفُونْره غیشْ بساتی
  5. شمارهٔ ۲۶۳چَنّه هامجِمْ ته سره‌یِ دیاری
  6. شمارهٔ ۲۶۴دلْ دارْمه یکی، کُورهْ پرْ آتش بویی
  7. شمارهٔ ۲۶۵زَمونه مرهْ هَرْدَمْ کشاکَشْ بویی
  8. شمارهٔ ۲۶۶اَیْ خُویِ خمارْ ته سَرْ به بالشْ بویی
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.