پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۲۶۰

سی داغْ به منه دلْ دَره ته ابرویی

عَجبْ ویمّه که داغْ به دلْ مه بَرویی

وشْکو رنگْ به رَنگْ دیمهْ کنارهْ جُویی

سَرْوَنگْ هدا بُو، دارْمه ته یارِ بُویی

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۲۶۲سَرْ ره بَشسّی، زُلْفُونْره غیشْ بساتی
  2. شمارهٔ ۲۶۳چَنّه هامجِمْ ته سره‌یِ دیاری
  3. شمارهٔ ۲۶۴دلْ دارْمه یکی، کُورهْ پرْ آتش بویی
  4. شمارهٔ ۲۶۵زَمونه مرهْ هَرْدَمْ کشاکَشْ بویی
  5. شمارهٔ ۲۶۶اَیْ خُویِ خمارْ ته سَرْ به بالشْ بویی
  6. شمارهٔ ۲۶۷یک وَلْگِ گل، گو به باغِ تهْ نَوویی
  7. شمارهٔ ۲۶۸امیر گنه: هر کَسْ به دَنی دَوُویی
  8. شمارهٔ ۲۶۹هرگز سخنِ کَسْ به کَسْ یار نُوویی
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.