پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۲۶۵

زَمونه مرهْ هَرْدَمْ کشاکَشْ بویی

گاهی به خشی، گاهی به ناخشْ بویی

امیر گنه: تا کَیْ فلکْ ره خشْ بویی

منْ زندومهْ مه جانْ دیگرِ کَشْ بویی

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۲۶۷یک وَلْگِ گل، گو به باغِ تهْ نَوویی
  2. شمارهٔ ۲۶۸امیر گنه: هر کَسْ به دَنی دَوُویی
  3. شمارهٔ ۲۶۹هرگز سخنِ کَسْ به کَسْ یار نُوویی
  4. شمارهٔ ۲۷۰انشالله اَلمْ نَوینمْ ته هَلی و شکُوبی
  5. شمارهٔ ۲۷۱دْسیُو سوارْ دیمه کنارِ رویی
  6. شمارهٔ ۲۷۲ویهارْ دَرْآمو، می‌نسیم دَرْآیی
  7. شمارهٔ ۲۷۳اَرْ تَختِ سُلَیْمُونْ به منْ هادنْ جایی،
  8. شمارهٔ ۲۷۴گلِ وَلگْ ته جا گَرْ هاکنهْ نخاری
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.