پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۲۶۴

دلْ دارْمه یکی، کُورهْ پرْ آتش بویی

سَرْ هداشتمهْ کورهْ، بَلْ وشاوشْ بویی

فلک نهلّهْ اُونچهْ که خواهش بویی

امیرْ فلکِ خاصّهْ جفاکَشْ بویی

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۲۶۶اَیْ خُویِ خمارْ ته سَرْ به بالشْ بویی
  2. شمارهٔ ۲۶۷یک وَلْگِ گل، گو به باغِ تهْ نَوویی
  3. شمارهٔ ۲۶۸امیر گنه: هر کَسْ به دَنی دَوُویی
  4. شمارهٔ ۲۶۹هرگز سخنِ کَسْ به کَسْ یار نُوویی
  5. شمارهٔ ۲۷۰انشالله اَلمْ نَوینمْ ته هَلی و شکُوبی
  6. شمارهٔ ۲۷۱دْسیُو سوارْ دیمه کنارِ رویی
  7. شمارهٔ ۲۷۲ویهارْ دَرْآمو، می‌نسیم دَرْآیی
  8. شمارهٔ ۲۷۳اَرْ تَختِ سُلَیْمُونْ به منْ هادنْ جایی،
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.