پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۲۴۷

امیر گنه: بَسُوتمهْ چه سُوته دٰارهْ

اَونْطُورْ بَسُوتمه، هرگزْ کس ظن نداره

بشکسته کشتی مُونّم دَرْیُو کناره

کِلاکْ بَئیته، میون کنار بواره (بباره)

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۲۴۹تَرْسمهْ بنایِ اَجْلْ ره دیاره
  2. شمارهٔ ۲۵۰زمونهْ مره هَرْ دَمْ کشاکش گیره
  3. شمارهٔ ۲۵۱منْ اونْ طفلْ ره مُونّمهْ که مار بمیره
  4. شمارهٔ ۲۵۲یاری نَکردی، جُزْ ره مه جٰا چه گیتی؟
  5. شمارهٔ ۲۵۳دیروزْ بَشیمهْ دوستِ دریچه وابی
  6. شمارهٔ ۲۵۴ته دولت و ته سعادتِ صراحی
  7. شمارهٔ ۲۵۵تا ته قلمِ قُدرتْ، به ساعد دایی
  8. شمارهٔ ۲۵۶سوگندْ خرمه دوستْ، ته دْ چشَ سیاهی
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.