پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان

شهرآشوب

۹۲ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۶۱ - در حق دلبر کاتب گفته تا بدیدم که شد از دست تو ای جان پدر
  2. شمارهٔ ۶۲ - صفت یار عرق کرده بود چو اشک ابر به گل برچکیده بینم خوی
  3. شمارهٔ ۶۳ - صفت یار غیر مسلم خویش ای بت زیبا کافر دلی و کافر دین
  4. شمارهٔ ۶۴ - صفت دلبر نوخط باشد ای لب تو چنانک زو در عمر
  5. شمارهٔ ۶۵ - صفت یار رگ زده گوید خود را چرا رگ زدی بی علتی
  6. شمارهٔ ۶۶ - صفت یار عقیقین دندان زرد کردی رخم به انده و غم
  7. شمارهٔ ۶۷ - صفت یار تیرگر باشد دو گونه تیر داری بر کف و چشم
  8. شمارهٔ ۶۸ - صفت دلبر سقا باشد چون میل تو به آب همی بینم ای صنم
  9. شمارهٔ ۶۹ - صفت دلبر چنگی گوید ای صنم چنگ زن چنگ ساز
  10. شمارهٔ ۷۰ - صفت دلبر آهنگر گفت اگر آهنگریست پیشه تو
  11. شمارهٔ ۷۱ - در حق یار مسافر گوید یارم به سفر شد ای مسلمانان
  12. شمارهٔ ۷۲ - دل دلدار چو مغناطیس است ای خجسته بر چو سیم تو را
  13. شمارهٔ ۷۳ - صفت دلبر قاضی باشد من وقف کرده ام به تو مر دل را
  14. شمارهٔ ۷۴ - صفت یار هندسی گوید هندسی یاری ای یار عزیز
  15. شمارهٔ ۷۵ - وله جانا ز حسن گشت رخ تو چو جان من
  16. شمارهٔ ۷۶ - صفت یار قلندر باشد تیغ قهرت چو به وقت اندر دست
  17. شمارهٔ ۷۷ - صفت دلبر خربنده بود آهنین پوش ندیدم چو تو سرو
  18. شمارهٔ ۷۸ - صفت دلبر گریان گفته چون ابر مکن دیده را نگارا
  19. شمارهٔ ۷۹ - صفت دلبر حاجب گفته ای پسر حاجبی و محجوبی
  20. شمارهٔ ۸۰ - صفت یار زاهد عابد تو زاهدی و دو زلف تو آفتاب پرست
  21. شمارهٔ ۸۱ - صفت دلبر قصاب بود آلت کشتن داری صنما غمزه و کارد
  22. شمارهٔ ۸۲ - صفت دلبر عطار بود عطر فروشی بتا تو دایم ازین روی
  23. شمارهٔ ۸۳ - صفت یار باغبان گفته از باغ مکن بیش بنفشه که بنفشه
  24. شمارهٔ ۸۴ - صفت یار آشناگر گفت نگارینا نرستی ز آب و در آب
  25. شمارهٔ ۸۵ - صفت یار بربطی گفته بتا زهره آسمان جمالی
  26. شمارهٔ ۸۶ - صفت یار تیغ زن گفته آهخته چه داری مدام تیغت
  27. شمارهٔ ۸۷ - صفت دلبر طبیب بود ای یار ماهروی طبیبی و حاذقی
  28. شمارهٔ ۸۸ - صفت دلبر منجم شد ای منجم نگاه نجم جبین
  29. شمارهٔ ۸۹ - صفت یار فالگیر بود ای فال گیر کودک فالم ز روی تو
  30. شمارهٔ ۹۰ - صفت دلبر دیباباف است دیبا بافی ای بت دیبا رخ
  31. شمارهٔ ۹۱ - صفت دلبر تاجر باشد ای آنکه به رخسار ارغوانی
  32. شمارهٔ ۹۲ - شکر شاهی نشکفت گر آراسته ای تو به ملاحت

متن اشعار به نقل از گنجور.