پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

شهرآشوب

شمارهٔ ۷۸ - صفت دلبر گریان گفته

چون ابر مکن دیده را نگارا

بر روی خود از اشک همچو ژاله

لاله ست رخ تو و زیانش دارد

گردد تبه از ژاله برگ لاله

ادامه‌ی شهرآشوب

  1. شمارهٔ ۸۰ - صفت یار زاهد عابدتو زاهدی و دو زلف تو آفتاب پرست
  2. شمارهٔ ۸۱ - صفت دلبر قصاب بودآلت کشتن داری صنما غمزه و کارد
  3. شمارهٔ ۸۲ - صفت دلبر عطار بودعطر فروشی بتا تو دایم ازین روی
  4. شمارهٔ ۸۳ - صفت یار باغبان گفتهاز باغ مکن بیش بنفشه که بنفشه
  5. شمارهٔ ۸۴ - صفت یار آشناگر گفتنگارینا نرستی ز آب و در آب
  6. شمارهٔ ۸۵ - صفت یار بربطی گفتهبتا زهره آسمان جمالی
  7. شمارهٔ ۸۶ - صفت یار تیغ زن گفتهآهخته چه داری مدام تیغت
  8. شمارهٔ ۸۷ - صفت دلبر طبیب بودای یار ماهروی طبیبی و حاذقی
همه‌ی شهرآشوب ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.