پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

شهرآشوب

شمارهٔ ۷۹ - صفت دلبر حاجب گفته

ای پسر حاجبی و محجوبی

از دو چشم رهی گه و بیگاه

تو مهی و قبات ابر سیه

ز سیه ابر به نماید ماه

تو عزیزی به نزد خرد و بزرگ

از تو مصرست شهرت ای دلخواه

از پی چه سیاه پوشیدی

که نپوشد عزیز مصر سیاه

ادامه‌ی شهرآشوب

  1. شمارهٔ ۸۱ - صفت دلبر قصاب بودآلت کشتن داری صنما غمزه و کارد
  2. شمارهٔ ۸۲ - صفت دلبر عطار بودعطر فروشی بتا تو دایم ازین روی
  3. شمارهٔ ۸۳ - صفت یار باغبان گفتهاز باغ مکن بیش بنفشه که بنفشه
  4. شمارهٔ ۸۴ - صفت یار آشناگر گفتنگارینا نرستی ز آب و در آب
  5. شمارهٔ ۸۵ - صفت یار بربطی گفتهبتا زهره آسمان جمالی
  6. شمارهٔ ۸۶ - صفت یار تیغ زن گفتهآهخته چه داری مدام تیغت
  7. شمارهٔ ۸۷ - صفت دلبر طبیب بودای یار ماهروی طبیبی و حاذقی
  8. شمارهٔ ۸۸ - صفت دلبر منجم شدای منجم نگاه نجم جبین
همه‌ی شهرآشوب ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.