پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

شهرآشوب

شمارهٔ ۸۳ - صفت یار باغبان گفته

از باغ مکن بیش بنفشه که بنفشه

در نسبت زلف تو همی دارد دعوی

اندر دو بناگوش ممال ای پسر آن را

ترسم که رسد زو به بناگوش تو عدوی

ادامه‌ی شهرآشوب

  1. شمارهٔ ۸۵ - صفت یار بربطی گفتهبتا زهره آسمان جمالی
  2. شمارهٔ ۸۶ - صفت یار تیغ زن گفتهآهخته چه داری مدام تیغت
  3. شمارهٔ ۸۷ - صفت دلبر طبیب بودای یار ماهروی طبیبی و حاذقی
  4. شمارهٔ ۸۸ - صفت دلبر منجم شدای منجم نگاه نجم جبین
  5. شمارهٔ ۸۹ - صفت یار فالگیر بودای فال گیر کودک فالم ز روی تو
  6. شمارهٔ ۹۰ - صفت دلبر دیباباف استدیبا بافی ای بت دیبا رخ
  7. شمارهٔ ۹۱ - صفت دلبر تاجر باشدای آنکه به رخسار ارغوانی
  8. شمارهٔ ۹۲ - شکر شاهینشکفت گر آراسته ای تو به ملاحت
همه‌ی شهرآشوب ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.