فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۰۱ ای عشق، تو ما را به جهان می‌ارزی
- شمارهٔ ۶۰۲ شمعی تو، ولی ز انجمن پرهیزی
- شمارهٔ ۶۰۳ تجرید گزین تا به نوایی برسی
- شمارهٔ ۶۰۴ بر آسایش، مدار ننهاد کسی
- شمارهٔ ۶۰۵ خرسند بود چند به نام از تو کسی
- شمارهٔ ۶۰۶ نی عزت و اعتبار ماند به کسی
- شمارهٔ ۶۰۷ در وحدت ذات، گفته گوهرپاشی
- شمارهٔ ۶۰۸ گر از یاری، مدام از خود باشی
- شمارهٔ ۶۰۹ ای جان چه شود که مونس تن باشی
- شمارهٔ ۶۱۰ در پرده به هر دل آشنا می‌باشی
- شمارهٔ ۶۱۱ بی شعله، چو باده خود به خود می‌جوشی
- شمارهٔ ۶۱۲ یابی چو ز اهل فضل، شخصی عاصی
- شمارهٔ ۶۱۳ محروم ز وصل یار بودن تا کی
- شمارهٔ ۶۱۴ در ملک وجود، خوار بودن تا کی؟
- شمارهٔ ۶۱۵ روزن متعددست و مهتاب یکی
- شمارهٔ ۶۱۶ از مردم حال، اهل حال است یکی
- شمارهٔ ۶۱۷ بی‌فیضان را چه باک از بی‌برگی؟
- شمارهٔ ۶۱۸ عاشق نشود هلاک از بی‌برگی
- شمارهٔ ۶۱۹ گر بتوانی، به نفس خود کن جدلی
- شمارهٔ ۶۲۰ آن رند که در مثل ندارد بدلی
- شمارهٔ ۶۲۱ از عشق که نیست در جهانش بدلی
- شمارهٔ ۶۲۲ آن کز ازلش آمده فطرت عالی
- شمارهٔ ۶۲۳ بی فیض ازل رتبه نگردد عالی
- شمارهٔ ۶۲۴ بی ساغر عیش، مردم از بی‌حالی
- شمارهٔ ۶۲۵ آنها که خرید عشقشان از خامی
- شمارهٔ ۶۲۶ زین هستی موهوم، جدا باش دمی
- شمارهٔ ۶۲۷ سوز جگرم نمی‌برد درمانی
- شمارهٔ ۶۲۸ حیرت‌زده را چه غم ز سرگردانی
- شمارهٔ ۶۲۹ در شعر شوی گر انوری را ثانی
- شمارهٔ ۶۳۰ خوش در پی عقل و هوش افراختنی
- شمارهٔ ۶۳۱ رمزی‌ست حدیث عشق، دریافتنی
- شمارهٔ ۶۳۲ شد نغمه، وبال از فغانم بر نی
- شمارهٔ ۶۳۳ در بام شریعتی، دگر پر نزنی
- شمارهٔ ۶۳۴ ای دل، می تجرید تمنا نکنی
- شمارهٔ ۶۳۵ با فقر و فنا، چون فقرا سر چه کنی؟
- شمارهٔ ۶۳۶ ای پنجه‌قوی شکار لاغر چه کنی
- شمارهٔ ۶۳۷ تقریر ز حالی که نداری چه کنی
- شمارهٔ ۶۳۸ هر نیک و بدی که می‌کنی، می‌بینی
- شمارهٔ ۶۳۹ هر نقش که بر سپهر اعلا بینی
- شمارهٔ ۶۴۰ زنهار به فکر خواهش از جا نروی
- شمارهٔ ۶۴۱ گاهی نخود سبزی هر دیگ شوی
- شمارهٔ ۶۴۲ گر سوخته آتش بی دود شوی
- شمارهٔ ۶۴۳ تا کی مشغول عالم خاک شوی
- شمارهٔ ۶۴۴ گیرم ز مقربان درگاه شوی
- شمارهٔ ۶۴۵ با حرص و هوا، کی بود روزبهی؟
- شمارهٔ ۶۴۶ هرچند که دارد آسمان مهر و مهی
- شمارهٔ ۶۴۷ از کس نبود هراس در تنهایی
- شمارهٔ ۶۴۸ ای قد تو سرو چمن دلجویی
- شمارهٔ ۶۴۹ با رستم گُرد اگر هماورد تویی
- شمارهٔ ۶۵۰ در خانقه کون و مکان پیر تویی
- شمارهٔ ۶۵۱ ای پیرو کاملان عرفان که تویی
متن اشعار به نقل از گنجور.