قدسی مشهدی
شمارهٔ ۶۲۷
سوز جگرم نمی‌برد درمانی
کی گرمی عشق را بود پایانی؟
چون لاله گر اجزای من از هم پاشد
هر جزو بر آتشم بود دامانی
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۶۲۹در شعر شوی گر انوری را ثانی
- شمارهٔ ۶۳۰خوش در پی عقل و هوش افراختنی
- شمارهٔ ۶۳۱رمزی‌ست حدیث عشق، دریافتنی
- شمارهٔ ۶۳۲شد نغمه، وبال از فغانم بر نی
- شمارهٔ ۶۳۳در بام شریعتی، دگر پر نزنی
- شمارهٔ ۶۳۴ای دل، می تجرید تمنا نکنی
- شمارهٔ ۶۳۵با فقر و فنا، چون فقرا سر چه کنی؟
- شمارهٔ ۶۳۶ای پنجه‌قوی شکار لاغر چه کنی
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.