پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۶۲۹

در شعر شوی گر انوری را ثانی

تحسین تو کس نمی‌کند تا دانی

آن به، که چو اطفال به مکتب‌خانه

خود خوانی و بر خویش سری جنبانی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۳۱رمزی‌ست حدیث عشق، دریافتنی
  2. شمارهٔ ۶۳۲شد نغمه، وبال از فغانم بر نی
  3. شمارهٔ ۶۳۳در بام شریعتی، دگر پر نزنی
  4. شمارهٔ ۶۳۴ای دل، می تجرید تمنا نکنی
  5. شمارهٔ ۶۳۵با فقر و فنا، چون فقرا سر چه کنی؟
  6. شمارهٔ ۶۳۶ای پنجه‌قوی شکار لاغر چه کنی
  7. شمارهٔ ۶۳۷تقریر ز حالی که نداری چه کنی
  8. شمارهٔ ۶۳۸هر نیک و بدی که می‌کنی، می‌بینی
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.