قدسی مشهدی
شمارهٔ ۶۰۵
خرسند بود چند به نام از تو کسی
بخرام، که نگرفته خرام از تو کسی؟
هرچیز که داری تو، ز هم خوب‌ترست
خود گو که طلب کند کدام از تو کسی
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۶۰۷در وحدت ذات، گفته گوهرپاشی
- شمارهٔ ۶۰۸گر از یاری، مدام از خود باشی
- شمارهٔ ۶۰۹ای جان چه شود که مونس تن باشی
- شمارهٔ ۶۱۰در پرده به هر دل آشنا می‌باشی
- شمارهٔ ۶۱۱بی شعله، چو باده خود به خود می‌جوشی
- شمارهٔ ۶۱۲یابی چو ز اهل فضل، شخصی عاصی
- شمارهٔ ۶۱۳محروم ز وصل یار بودن تا کی
- شمارهٔ ۶۱۴در ملک وجود، خوار بودن تا کی؟
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.