پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۶۱۷

بی‌فیضان را چه باک از بی‌برگی؟

فیّاض شود هلاک از بی‌برگی

درویشان را بس این خسارت کز نخل

سایه نفتد به خاک از بی‌برگی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۱۹گر بتوانی، به نفس خود کن جدلی
  2. شمارهٔ ۶۲۰آن رند که در مثل ندارد بدلی
  3. شمارهٔ ۶۲۱از عشق که نیست در جهانش بدلی
  4. شمارهٔ ۶۲۲آن کز ازلش آمده فطرت عالی
  5. شمارهٔ ۶۲۳بی فیض ازل رتبه نگردد عالی
  6. شمارهٔ ۶۲۴بی ساغر عیش، مردم از بی‌حالی
  7. شمارهٔ ۶۲۵آنها که خرید عشقشان از خامی
  8. شمارهٔ ۶۲۶زین هستی موهوم، جدا باش دمی
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.