قدسی مشهدی
شمارهٔ ۶۲۴
بی ساغر عیش، مردم از بی‌حالی
گویند حریفان که چرا می‌نالی
تا شیشه فتاد از نظرم چون عینک
از نور بود خانه چشمم خالی
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۶۲۶زین هستی موهوم، جدا باش دمی
- شمارهٔ ۶۲۷سوز جگرم نمی‌برد درمانی
- شمارهٔ ۶۲۸حیرت‌زده را چه غم ز سرگردانی
- شمارهٔ ۶۲۹در شعر شوی گر انوری را ثانی
- شمارهٔ ۶۳۰خوش در پی عقل و هوش افراختنی
- شمارهٔ ۶۳۱رمزی‌ست حدیث عشق، دریافتنی
- شمارهٔ ۶۳۲شد نغمه، وبال از فغانم بر نی
- شمارهٔ ۶۳۳در بام شریعتی، دگر پر نزنی
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.