پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۶۴۵

با حرص و هوا، کی بود روزبهی؟

محفوظ نگردی، از هوا تا نرهی

از نفس بد ایمنی به ترک هوس است

خود را نزند موش به انبان تهی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۴۷از کس نبود هراس در تنهایی
  2. شمارهٔ ۶۴۸ای قد تو سرو چمن دلجویی
  3. شمارهٔ ۶۴۹با رستم گُرد اگر هماورد تویی
  4. شمارهٔ ۶۵۰در خانقه کون و مکان پیر تویی
  5. شمارهٔ ۶۵۱ای پیرو کاملان عرفان که تویی
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.