فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۱ مهِ دَه چار پیشت مُضمَحِل شد
- شمارهٔ ۱۲۲ سحرگاهان که شبنم بر گل افتد
- شمارهٔ ۱۲۳ بهار آمد زمردسان زمین شد
- شمارهٔ ۱۲۴ شما که ساکنان کوی یارید
- شمارهٔ ۱۲۵ بتا زلف تو سر از سر کشان برد
- شمارهٔ ۱۲۶ خبر داری به من هجران چها کرد
- شمارهٔ ۱۲۷ دو زلف یار عنبر می تراود
- شمارهٔ ۱۲۸ نه یادم می کنی نه می روی یاد
- شمارهٔ ۱۲۹ دو چشمت چون به چشمانم نگه کرد
- شمارهٔ ۱۳۰ سحر، دل ناله های زار می کرد
- شمارهٔ ۱۳۱ دلم از فرقت روی تو خون شد
- شمارهٔ ۱۳۲ شب هجران مرا جان بر لب آورد
- شمارهٔ ۱۳۳ جوانی گر به نرخ جان فروشند
- شمارهٔ ۱۳۴ خروس عرش دیشب التجا کرد
- شمارهٔ ۱۳۵ بلند بالا، بلند قد و لبت قند
- شمارهٔ ۱۳۶ جوانی کاشکی بیع و شرا بود
- شمارهٔ ۱۳۷ خداوندا دلم از دین بری شد
- شمارهٔ ۱۳۸ مسلسل زلف عنبر بار دارد
- شمارهٔ ۱۳۹ دلم تاراج روی گلرخان شد
- شمارهٔ ۱۴۰ بهشت از روی تو بهتر نباشد
- شمارهٔ ۱۴۱ مرا هم ساق و هم زانو کند درد
- شمارهٔ ۱۴۲ صنم عشق تو همچون نار نمرود
- شمارهٔ ۱۴۳ بگو تا دلبر حورم بیاید
- شمارهٔ ۱۴۴ سهیل اندر یمن بلغار سوزد
- شمارهٔ ۱۴۵ به صعوه منصب بلبل ندادند
- شمارهٔ ۱۴۶ نه هر دل عشق جانان قابل افتد
- شمارهٔ ۱۴۷ وفا دخلی به محبوبی ندارد
- شمارهٔ ۱۴۸ اگر آهی کشم افلاک سوزد
- شمارهٔ ۱۴۹ بتا ختم رسل پیغمبری شد
- شمارهٔ ۱۵۰ دلم را جز تو کس دلبر نباشد
- شمارهٔ ۱۵۱ صبا دوشم ز جانان این خبر داد
- شمارهٔ ۱۵۲ رفیق ! از وصل جانانم مده یاد
- شمارهٔ ۱۵۳ سحر شد ناله بلبل نیامد
- شمارهٔ ۱۵۴ سحر سنبل دمید و لاله سر زد
- شمارهٔ ۱۵۵ عسل از معدن زنبور خیزد
- شمارهٔ ۱۵۶ پری رویان سلام از من رسانید
- شمارهٔ ۱۵۷ سحر دل خود به خود فریاد می کرد
- شمارهٔ ۱۵۸ سحر دل ناله های زار می کرد
- شمارهٔ ۱۵۹ فلک! از جور تو دل پر زخون بود
- شمارهٔ ۱۶۰ دل من همچو هدهد در سبا شد
- شمارهٔ ۱۶۱ سر و زلف تو آشوب جهان شد
- شمارهٔ ۱۶۲ مرا ز آنروز قصه مشکل افتاد
- شمارهٔ ۱۶۳ سهی سرو این قد و بالا ندارد
- شمارهٔ ۱۶۴ شب آمد تا شب وصل آردم یاد
- شمارهٔ ۱۶۵ دلا گر زار گریم بر تو شاید
- شمارهٔ ۱۶۶ مرا شب سیل آه از دل بر آید
- شمارهٔ ۱۶۷ ز آب و آتش و از خاک و از باد
- شمارهٔ ۱۶۸ بتا بیهوده منما گریه بسیار
- شمارهٔ ۱۶۹ خروس از هرزه خوانی دست بردار!
- شمارهٔ ۱۷۰ شدم پیر و ندیدم روی دلدار
- شمارهٔ ۱۷۱ مسلسل حلقه حلقه زلف دلدار
- شمارهٔ ۱۷۲ به هنگام وداع آن لاله رخسار
- شمارهٔ ۱۷۳ به قصد کشتن این بی دل زار
- شمارهٔ ۱۷۴ خداوندا تو قهاری و جبار
- شمارهٔ ۱۷۵ دو گیسویت فتاده چون سیه مار
- شمارهٔ ۱۷۶ نیامد دلبر و من مردم آخر
- شمارهٔ ۱۷۷ سحرگه خوش بود رفتن سوی یار
- شمارهٔ ۱۷۸ کمند زلف گرد چهره یار
- شمارهٔ ۱۷۹ اگر آهی کشم از فرقت یار
- شمارهٔ ۱۸۰ تو پنداری که تا گشتی ز من دور
متن اشعار به نقل از گنجور.