فایز
شمارهٔ ۱۷۴
خداوندا تو قهاری و جبار
تو ستاری و صباری و غفار
ز تو هر چه سزد با فایز آن کن
وگرنه من جحیمم را سزاوار
فایز
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۷۶نیامد دلبر و من مردم آخر
- شمارهٔ ۱۷۷سحرگه خوش بود رفتن سوی یار
- شمارهٔ ۱۷۸کمند زلف گرد چهره یار
- شمارهٔ ۱۷۹اگر آهی کشم از فرقت یار
- شمارهٔ ۱۸۰تو پنداری که تا گشتی ز من دور
- شمارهٔ ۱۸۱مریضی کز جدایی گشته بیمار
- شمارهٔ ۱۸۲مهی از قبله آمد در شب تار
- شمارهٔ ۱۸۳بتا اخگر به تابستان میاور
درباره‌ی فایز
زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.