پرش به محتوای اصلی
فایز

فایز

دوبیتی‌ها

۴۱۵ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱ مزن شانه به زلف پرشکن را
  2. شمارهٔ ۲ عجب دارم از آن زلف چلیپا
  3. شمارهٔ ۳ بهار آمد گلستان شد مُطَرّا
  4. شمارهٔ ۴ بتا آهسته تر بردار پا را
  5. شمارهٔ ۵ اگر خواهی بسوزانی جهان را
  6. شمارهٔ ۶ به رخ جا داده ای زلف سیه را
  7. شمارهٔ ۷ مرا خُلدِ بَرین دی بودی‌ام جا
  8. شمارهٔ ۸ به دست آن بت طاووس زیبا
  9. شمارهٔ ۹ به زیر پرده آن روی دل آرا
  10. شمارهٔ ۱۰ بگو آن قاصد نیکو لقا را
  11. شمارهٔ ۱۱ خوش آن ملک و خوش آن دلبر خوش آن جا
  12. شمارهٔ ۱۲ سوار خِنگِ خوش رفتارم امشب
  13. شمارهٔ ۱۳ دلم در نزد جانانست امشب
  14. شمارهٔ ۱۴ نسیم روح پرور دارد امشب
  15. شمارهٔ ۱۵ سحرگه زورق سیمین مهتاب
  16. شمارهٔ ۱۶ بگو با دلبر ترسایی امشب
  17. شمارهٔ ۱۷ صنم تا کی دل ما را کنی آب
  18. شمارهٔ ۱۸ خروس عرش بی غوغاست امشب
  19. شمارهٔ ۱۹ تو که ای دل مکان در کوی یار است
  20. شمارهٔ ۲۰ نگارا شربت از لبهات بفرست
  21. شمارهٔ ۲۱ سر زلف تو جانا لام و میم است
  22. شمارهٔ ۲۲ مرا این زندگی از بوی یار است
  23. شمارهٔ ۲۳ بتا بر طَرْفِ مِعجَر کن نقابت
  24. شمارهٔ ۲۴ اسیرم کرده چشم مستت ای دوست
  25. شمارهٔ ۲۵ رخ تو کعبه و محراب ابروت
  26. شمارهٔ ۲۶ دل من همچو رستم در عتابست
  27. شمارهٔ ۲۷ گهی دل مَسکنش در کنج لبهات
  28. شمارهٔ ۲۸ اگر دانی که فردا محشری نیست
  29. شمارهٔ ۲۹ رخ تو آتش و زلف تو دود است
  30. شمارهٔ ۳۰ اگر از رخ براندازی نقابت
  31. شمارهٔ ۳۱ کنم مدح خم اَبروت یا روت
  32. شمارهٔ ۳۲ رخت تا در نظر می آرم ای دوست
  33. شمارهٔ ۳۳ هر آن کس عاشق است از دور پیداست
  34. شمارهٔ ۳۴ دلا امشب نه وقت قال و قیل است
  35. شمارهٔ ۳۵ خداوندا جوانیم بسر رفت
  36. شمارهٔ ۳۶ جهان رفت و جوانی و چمن رفت
  37. شمارهٔ ۳۷ سر و زلف سیاهت شام یلداست
  38. شمارهٔ ۳۸ نه پر دارم که پروازم به کویت
  39. شمارهٔ ۳۹ به دارالملک تن دل پادشاهست
  40. شمارهٔ ۴۰ هنوزم بوی زلفش در مشام است
  41. شمارهٔ ۴۱ برفت آن یار و از ما مهر برداشت
  42. شمارهٔ ۴۲ دل آگه چه محتاج برید است
  43. شمارهٔ ۴۳ مرا در پیش راهی پر زبیم است
  44. شمارهٔ ۴۴ نه از دل می رود بیرون خیالت
  45. شمارهٔ ۴۵ گرت با ما نگارا میل سوداست
  46. شمارهٔ ۴۶ به رویش زلف اندر پیچ و تابست
  47. شمارهٔ ۴۷ دلم از دست خوبان چاک چاکست
  48. شمارهٔ ۴۸ ز من ببرید جانان باز پیوست
  49. شمارهٔ ۴۹ نه هر بالانشینی ماهتابست
  50. شمارهٔ ۵۰ نه چشم است آن که چشمانش ندیده ست
  51. شمارهٔ ۵۱ ز هم بگسسته ای بند نقابت
  52. شمارهٔ ۵۲ سرم پر شور شیدای تو کافیست
  53. شمارهٔ ۵۳ سخن آهسته تر گو دلبر این جاست
  54. شمارهٔ ۵۴ بهشت است این زمین یا کوی یار است
  55. شمارهٔ ۵۵ نه قامت، تازه سرو جویبار است
  56. شمارهٔ ۵۶ اگر از روی تو مهجورم ای دوست
  57. شمارهٔ ۵۷ تو خوبی او ز خوبی بی نیاز است
  58. شمارهٔ ۵۸ تو که هیچت ز حال ما خبر نیست
  59. شمارهٔ ۵۹ مرا یاران وصیت این چنین است
  60. شمارهٔ ۶۰ به لب خال سیاهت جایگاهست

متن اشعار به نقل از گنجور.