پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۴۶

به رویش زلف اندر پیچ و تابست

همان این اضطراب از التهابست

از آن فایز سیه فام است زلفش

که دایم در جوار آفتابست

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۴۸ز من ببرید جانان باز پیوست
  2. شمارهٔ ۴۹نه هر بالانشینی ماهتابست
  3. شمارهٔ ۵۰نه چشم است آن که چشمانش ندیده ست
  4. شمارهٔ ۵۱ز هم بگسسته ای بند نقابت
  5. شمارهٔ ۵۲سرم پر شور شیدای تو کافیست
  6. شمارهٔ ۵۳سخن آهسته تر گو دلبر این جاست
  7. شمارهٔ ۵۴بهشت است این زمین یا کوی یار است
  8. شمارهٔ ۵۵نه قامت، تازه سرو جویبار است
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.