پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۵۴

بهشت است این زمین یا کوی یار است

که خاکش نافه مشک تتار است

حدیث سلسبیل و حور فایز!

بیان صورت و لبهای یار است

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۵۶اگر از روی تو مهجورم ای دوست
  2. شمارهٔ ۵۷تو خوبی او ز خوبی بی نیاز است
  3. شمارهٔ ۵۸تو که هیچت ز حال ما خبر نیست
  4. شمارهٔ ۵۹مرا یاران وصیت این چنین است
  5. شمارهٔ ۶۰به لب خال سیاهت جایگاهست
  6. شمارهٔ ۶۱دگر از نو نوای نی بلند است
  7. شمارهٔ ۶۲برو قاصد که در رفتن ثوابست
  8. شمارهٔ ۶۳دلم را تیر مژگانت شکار است
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.