پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۵۹

مرا یاران وصیت این چنین است

که در هر جا که آن جانان مکین است

به دوش آن جا برید تابوت فایز

که جای تربتم آن سرزمین است

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۶۱دگر از نو نوای نی بلند است
  2. شمارهٔ ۶۲برو قاصد که در رفتن ثوابست
  3. شمارهٔ ۶۳دلم را تیر مژگانت شکار است
  4. شمارهٔ ۶۴نه هر سرچشمه ای آب زلالست
  5. شمارهٔ ۶۵بتا از کجرویهایت شکایت
  6. شمارهٔ ۶۶مبر نام جدایی ترسم ای دوست
  7. شمارهٔ ۶۷خبر از دل ندارم نیست یا هست
  8. شمارهٔ ۶۸به چشمان تو دل دادم امانت
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.