پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۲۴

اسیرم کرده چشم مستت ای دوست

قتیلم کرده تیر شستت ای دوست

خوشا فایز رود اندر گدایی

ولی دستش بود در دستت ای دوست

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۲۶دل من همچو رستم در عتابست
  2. شمارهٔ ۲۷گهی دل مَسکنش در کنج لبهات
  3. شمارهٔ ۲۸اگر دانی که فردا محشری نیست
  4. شمارهٔ ۲۹رخ تو آتش و زلف تو دود است
  5. شمارهٔ ۳۰اگر از رخ براندازی نقابت
  6. شمارهٔ ۳۱کنم مدح خم اَبروت یا روت
  7. شمارهٔ ۳۲رخت تا در نظر می آرم ای دوست
  8. شمارهٔ ۳۳هر آن کس عاشق است از دور پیداست
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.