پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۳۲

رخت تا در نظر می آرم ای دوست

خودم را زنده می پندارم ای دوست

ولی چون تو برفتی یار فایز

بگو این دل به کی بسپارم ای دوست

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۳۴دلا امشب نه وقت قال و قیل است
  2. شمارهٔ ۳۵خداوندا جوانیم بسر رفت
  3. شمارهٔ ۳۶جهان رفت و جوانی و چمن رفت
  4. شمارهٔ ۳۷سر و زلف سیاهت شام یلداست
  5. شمارهٔ ۳۸نه پر دارم که پروازم به کویت
  6. شمارهٔ ۳۹به دارالملک تن دل پادشاهست
  7. شمارهٔ ۴۰هنوزم بوی زلفش در مشام است
  8. شمارهٔ ۴۱برفت آن یار و از ما مهر برداشت
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.