پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۲۹

رخ تو آتش و زلف تو دود است

مرا زین سردمهریها چه سود است؟

چو فایز در بیابان تشنه جان داد

چه حاصل در صفاهان زنده رود است

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۳۱کنم مدح خم اَبروت یا روت
  2. شمارهٔ ۳۲رخت تا در نظر می آرم ای دوست
  3. شمارهٔ ۳۳هر آن کس عاشق است از دور پیداست
  4. شمارهٔ ۳۴دلا امشب نه وقت قال و قیل است
  5. شمارهٔ ۳۵خداوندا جوانیم بسر رفت
  6. شمارهٔ ۳۶جهان رفت و جوانی و چمن رفت
  7. شمارهٔ ۳۷سر و زلف سیاهت شام یلداست
  8. شمارهٔ ۳۸نه پر دارم که پروازم به کویت
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.