فایز
شمارهٔ ۱
مزن شانه به زلف پرشکن را
مپوش از سنبل تر یاسمن را
دل فایز وطن دارد در آن زلف
مکن دور از وطن اهل وطن را
فایز
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۳بهار آمد گلستان شد مُطَرّا
- شمارهٔ ۴بتا آهسته تر بردار پا را
- شمارهٔ ۵اگر خواهی بسوزانی جهان را
- شمارهٔ ۶به رخ جا داده ای زلف سیه را
- شمارهٔ ۷مرا خُلدِ بَرین دی بودی‌ام جا
- شمارهٔ ۸به دست آن بت طاووس زیبا
- شمارهٔ ۹به زیر پرده آن روی دل آرا
- شمارهٔ ۱۰بگو آن قاصد نیکو لقا را
درباره‌ی فایز
زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.