فایز
شمارهٔ ۲۲
مرا این زندگی از بوی یار است
وگرنه جان بدین پیکر چه کار است؟
کنون که هست فایز، زنده زانست
دو چشم و دل به راه انتظار است
فایز
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۲۴اسیرم کرده چشم مستت ای دوست
- شمارهٔ ۲۵رخ تو کعبه و محراب ابروت
- شمارهٔ ۲۶دل من همچو رستم در عتابست
- شمارهٔ ۲۷گهی دل مَسکنش در کنج لبهات
- شمارهٔ ۲۸اگر دانی که فردا محشری نیست
- شمارهٔ ۲۹رخ تو آتش و زلف تو دود است
- شمارهٔ ۳۰اگر از رخ براندازی نقابت
- شمارهٔ ۳۱کنم مدح خم اَبروت یا روت
درباره‌ی فایز
زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.