پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۱۷۸

کمند زلف گرد چهره یار

تو گویی خفته بر گنجی سیه مار

حذر کن فایز از این زلف و گردن

که هر تاری از آن ماریست خونخوار

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۸۰تو پنداری که تا گشتی ز من دور
  2. شمارهٔ ۱۸۱مریضی کز جدایی گشته بیمار
  3. شمارهٔ ۱۸۲مهی از قبله آمد در شب تار
  4. شمارهٔ ۱۸۳بتا اخگر به تابستان میاور
  5. شمارهٔ ۱۸۴مرا شب تا سحر این چشم خونبار
  6. شمارهٔ ۱۸۵خوشا برنایی و نیسان و آزار
  7. شمارهٔ ۱۸۶سفر بر من دگر سخت است و دشوار
  8. شمارهٔ ۱۸۷سحرگه ز آرزوی شوق دیدار
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.