پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۱۷۹

اگر آهی کشم از فرقت یار

بسوزد ملک هند و اهل تاتار

بنا فایز ز وصلت گشته محروم

کشد از دل همی آه شرربار

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۸۱مریضی کز جدایی گشته بیمار
  2. شمارهٔ ۱۸۲مهی از قبله آمد در شب تار
  3. شمارهٔ ۱۸۳بتا اخگر به تابستان میاور
  4. شمارهٔ ۱۸۴مرا شب تا سحر این چشم خونبار
  5. شمارهٔ ۱۸۵خوشا برنایی و نیسان و آزار
  6. شمارهٔ ۱۸۶سفر بر من دگر سخت است و دشوار
  7. شمارهٔ ۱۸۷سحرگه ز آرزوی شوق دیدار
  8. شمارهٔ ۱۸۸سحرگه بی خبر ای کاش دلبر
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.