فایز
شمارهٔ ۱۷۷
سحرگه خوش بود رفتن سوی یار
نهانی از رقیبان و ز اغیار
نهد بر آستینش چهره فایز
کند تسلیم جانان جان افگار
فایز
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۷۹اگر آهی کشم از فرقت یار
- شمارهٔ ۱۸۰تو پنداری که تا گشتی ز من دور
- شمارهٔ ۱۸۱مریضی کز جدایی گشته بیمار
- شمارهٔ ۱۸۲مهی از قبله آمد در شب تار
- شمارهٔ ۱۸۳بتا اخگر به تابستان میاور
- شمارهٔ ۱۸۴مرا شب تا سحر این چشم خونبار
- شمارهٔ ۱۸۵خوشا برنایی و نیسان و آزار
- شمارهٔ ۱۸۶سفر بر من دگر سخت است و دشوار
درباره‌ی فایز
زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.