پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۱۷۶

نیامد دلبر و من مردم آخر

ز هجر یار جان بسپردم آخر

نیامد دلبر خوشخوی فایز

به یک پهلو دو خنجر خوردم آخر

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۷۸کمند زلف گرد چهره یار
  2. شمارهٔ ۱۷۹اگر آهی کشم از فرقت یار
  3. شمارهٔ ۱۸۰تو پنداری که تا گشتی ز من دور
  4. شمارهٔ ۱۸۱مریضی کز جدایی گشته بیمار
  5. شمارهٔ ۱۸۲مهی از قبله آمد در شب تار
  6. شمارهٔ ۱۸۳بتا اخگر به تابستان میاور
  7. شمارهٔ ۱۸۴مرا شب تا سحر این چشم خونبار
  8. شمارهٔ ۱۸۵خوشا برنایی و نیسان و آزار
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.