پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۱۲۲

سحرگاهان که شبنم بر گل افتد

زتو شور و فغان در بلبل افتد

بت فایز به یاد نوگل خویش

به جانش صد هزاران غلغل افتد

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۲۴شما که ساکنان کوی یارید
  2. شمارهٔ ۱۲۵بتا زلف تو سر از سر کشان برد
  3. شمارهٔ ۱۲۶خبر داری به من هجران چها کرد
  4. شمارهٔ ۱۲۷دو زلف یار عنبر می تراود
  5. شمارهٔ ۱۲۸نه یادم می کنی نه می روی یاد
  6. شمارهٔ ۱۲۹دو چشمت چون به چشمانم نگه کرد
  7. شمارهٔ ۱۳۰سحر، دل ناله های زار می کرد
  8. شمارهٔ ۱۳۱دلم از فرقت روی تو خون شد
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.