پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۱۲۷

دو زلف یار عنبر می تراود

جبینش نور اظهر می تراود

مگر فایز لبش را نام بردی

که از لبهات شکر می تراود؟

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۲۹دو چشمت چون به چشمانم نگه کرد
  2. شمارهٔ ۱۳۰سحر، دل ناله های زار می کرد
  3. شمارهٔ ۱۳۱دلم از فرقت روی تو خون شد
  4. شمارهٔ ۱۳۲شب هجران مرا جان بر لب آورد
  5. شمارهٔ ۱۳۳جوانی گر به نرخ جان فروشند
  6. شمارهٔ ۱۳۴خروس عرش دیشب التجا کرد
  7. شمارهٔ ۱۳۵بلند بالا، بلند قد و لبت قند
  8. شمارهٔ ۱۳۶جوانی کاشکی بیع و شرا بود
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.