فایز
شمارهٔ ۱۶۸
بتا بیهوده منما گریه بسیار
بمیرم تا نبینم گریه ات یار
امیدم بود جانا بعد فایز
بگریی تا قیامت بر من زار
فایز
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۷۰شدم پیر و ندیدم روی دلدار
- شمارهٔ ۱۷۱مسلسل حلقه حلقه زلف دلدار
- شمارهٔ ۱۷۲به هنگام وداع آن لاله رخسار
- شمارهٔ ۱۷۳به قصد کشتن این بی دل زار
- شمارهٔ ۱۷۴خداوندا تو قهاری و جبار
- شمارهٔ ۱۷۵دو گیسویت فتاده چون سیه مار
- شمارهٔ ۱۷۶نیامد دلبر و من مردم آخر
- شمارهٔ ۱۷۷سحرگه خوش بود رفتن سوی یار
درباره‌ی فایز
زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.