پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۱۷۰

شدم پیر و ندیدم روی دلدار

جوانی رفت، گل شد در نظر خار

به بزم گلرخان فایز مخوانید

تهیدستم ندارم میل بازار

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۷۲به هنگام وداع آن لاله رخسار
  2. شمارهٔ ۱۷۳به قصد کشتن این بی دل زار
  3. شمارهٔ ۱۷۴خداوندا تو قهاری و جبار
  4. شمارهٔ ۱۷۵دو گیسویت فتاده چون سیه مار
  5. شمارهٔ ۱۷۶نیامد دلبر و من مردم آخر
  6. شمارهٔ ۱۷۷سحرگه خوش بود رفتن سوی یار
  7. شمارهٔ ۱۷۸کمند زلف گرد چهره یار
  8. شمارهٔ ۱۷۹اگر آهی کشم از فرقت یار
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.